Szparagi – sezonowy cud

 Sezon na szparagi trwa w najlepsze. We Włoszech można się cieszyć wieloma ich odmianami. Są więc szparagi zielone, białe i… fioletowe. Przepyszne są dzikie szparagi – cienkie, delikatne i bardzo aromatyczne. Szparagi są niskokaloryczne, oczyszczają organizm i są afrodyzjakami. Jak je przygotować? Im danie prostsze, tym lepsze. Podajemy garść informacji o szparagach i przepis na szparagi po wenecku.   


Szparagi jadalne to młode pędy wielorocznej rośliny. Niewiele potrzeba, by przyrządzić z nich pyszne danie. Wiele miejscowości szczyci się swoimi sposobami na przygotowanie szparagów.

Legendy

Bardzo cenione są szparagi, które rosną w miejscowości Bassano del Grappa w Wenecji Euganejskiej. Mają mięsiste, grube, kremowobiałe pędy. Wg legendy zaczął je uprawiać pewien rolnik. Działo się to w szesnastym stuleciu. Po gwałtownej burzy, która zmiotła z powierzchni pola i ogrodu prawie wszystko, co tam rośnie, rolnik zaczął szukać pożywienia, wykopując to, co pozostało po roślinach pod ziemią. Tak trafił na przepyszne szparagi. I od tamtej pory zaczął je hodować.  

 Wg innej szparagowej legendy św. Antonio z Padwy przywiózł z jednej ze swoich afrykańskich misji nasiona szparagów, by przebłagać nimi gniewnego i bardzo okrutnego pana Ezzelina III da Romano. Trochę nasion wypadło mu w okolicy Bassano dela Grappa i tak zaczęła się historia słynnych szparagów z tamtej okolicy.  A działo się to wszystko w XIII wieku.

  Zajadali się szparagami mieszkańcy Republiki Weneckiej. Wśród miłośników tego warzywa był m.in. słynny uwodziciel Casanova.  

Dzikie szparagi

  Najwięcej dzikich szparagów zbiera się m.in. w lasach Umbrii, Piemontu, w Dolinie Aosty i w Trydencie-Górnej Adydze. Sezon na nie trwa od końca marca do końca czerwca.  

  Ludzie „zaprzyjaźnili” się z dzikimi szparagami już wiele wieków temu. Zaczęli je też uprawiać. Jak napisał Pellegrino Artusi w książce „Włoska sztuka dobrego gotowania” zajadali się nimi już starożytni Rzymianie.  O szparagach pisał m.in. Pliniusz Starszy oraz Katon w „De agri cultura”.  

Cesarzowi Augustowi przypisywane jest powiedzenie „velocius quam asparagi coquantur”, czyli szybciej niż ugotują się szparagi.  

Fioletowe szparagi

Fioletowe szparagi to liguryjska specjalność. Szczyci się nimi Albegna w prowincji Savony. Te szparagi to unikat na skalę światową. Mają maślaną konsystencję  i nie mają włókien.

Zbiory fioletowych szparagów zaczynają się 18 marca, a kończą w dniu dedykowanym św. Józefowi, czyli 24 czerwca.

Fioletowe szparagi powstały spontanicznie – skrzyżowały się dwa gatunki dzikich roślin.

Szparagi po wenecku (Asparagi alla Veneta)

Składniki na cztery osoby:

Ok. 750 gramów szparagów zielonych lub białych

Trzy jajka ugotowane na twardo

Łyżka białego octu winnego

Cztery łyżki dobrej oliwy z oliwek

Sól, pieprz

Przygotowanie

Szparagi czyścimy – białe trzeba dokładnie  oczyścić z włókien po odłamaniu zdrewniałego końca; zielonym wystarczy odłamać zdrewniały koniec.

Szparagi gotujemy al. dente w osolonej wodzie; pilnujemy, by ich delikatne końce się nie rozgotowały  

Jajka obieramy ze skorupek i miksujemy z octem, oliwą i przyprawami.

Szparagi odcedzamy, wykładamy na półmisek, polewamy sosem  jajecznym i podajemy.  

Beata Zatońska

Fot. Pixabay