Montecatini Terme – urocze toskańskie uzdrowisko

 Montecatini Terme wieczorami rozbrzmiewa muzyką. Ludzie tańczą i bawią się przed restauracjami. Tancerze to głównie kuracjusze z miejscowego uzdrowiska. Czasem nieśmiało dołączają do nich turyści, którzy w Montecatini są przejazdem. Temu toskańskiemu miasteczku koniecznie trzeba przyjrzeć się z dokładnie.


Wiele biur podróży uczyniło z Montecatini Terme punkt noclegowy dla wycieczek po Toskanii. Miasteczko leży w prowincji Pistoia, w Valdinevole. Blisko stamtąd do Florencji – ok. 40 km, Pizy i Lukki. Niedaleko znajduje się też Vinci, miejsca, gdzie urodził się i spędził pierwsze lata życia geniusz renesansu, czyli Leonardo da Vinci.

Od Etrusków do współczesności

Montecatini ma długą historię, która zaczyna się w czasach Etrusków. Ma, tak jak np. w Bergamo, ma swoją górną i dolną część. Ta dolna to cześć uzdrowiskowa, a na wzgórzu jest średniowieczne miasteczko, kompaktowe i śliczne.

Na wzgórzu, otoczonym bagnami, w średniowieczu zbudowano zamek obronny, osiedlili się tam też zakonnicy. Borgo było uczestnikiem walk, które toczono w Toskanii z czasów gibelinów i gwelfów – odbyła się tu słynna bitwa w 1315 r. Brał w niej udział prawdopodobnie Dante Alighieri.


Do Montecatini Alto jeździ urocza, staroświecka kolejka. Działalność funicolare uroczyście zainaugurowano 4 czerwca 1898 r., a był tam obecny m.in. Giuseppe Verdi. Funicolare to dwa czerwone wagoniki – Gigio i Gigia, które mijają się ze sobą w połowie wzgórza.

W Montecatini Alto jest kompaktowe. Główny plac to Piazza Giuseppe Giusti. Są tu wąskie uliczki, urocze knajpki i ciekawe zabytki, m.in. osiem średniowiecznych wież. Warto zajrzeć do zabytkowych kościołów, m.in. św. Michała Archanioła, gdzie można podziwiać „Madonnę z dzieciątkiem i świętymi”, dzieło ze szkoły Perugina. W Museo di Arte Sacra, pośród wielu ciekawych eksponatów, znajduje się relikwiarz św. Barbary. Zachowała się w Montecatini Alto część średniowiecznej fortecy – La Rocca.

Montecatini Alto przez lata było centrum komedii dell’arte. W Teatro dei Risorti w połowie XVII wieku w budynku miejskim rozpoczęła działalność Accademia dei Filodrammatici. Budynek teatru stoi przy głównym placu miasteczka.

W Montecatini Atlto to także zapierające dech w piersiach widoki, które roztaczają się zza miejskich murów – panorama jest piękna za dnia i nocą.

Montecatini Terme

W lipcu 2021 r. ogłoszono, że 11 kurortów z siedmiu krajów Europy znalazło się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. Decyzję taką podjął międzyrządowy Komitet Światowego Dziedzictwa podczas 44. sesji, która odbywała się w chińskim mieście Fuzhou. W tym zaszczytnym gronie znalazło się Montecatini.


Okoliczne wody lecznicze były znane już za czasów rzymskich. Walory lecznicze mają zarówno wody chlorkowo-siarczanowo-sodowe jak i borowiny. Stosuje się je w leczeniu schorzeń przewodu pokarmowego oraz przemiany materii oraz narządu ruchu.

Jako pierwszy opisał właściwości i wskazania lecznicze związane z wodami z Montecatini w 1417 r. Ugolino da Montecatini. Wspominał o łaźniach Bagno Della Regina, Bagno dei Merli i Bagno Nuovo, które dziś nosi nazwę Tettuccio. Zdrowotne walory wód z Montecatini doceniali Medyceusze, którzy przejęli wtedy władzę nad miasteczkiem w XIV wieku.

Rozkwit Montecatini jako uzdrowiska rozpoczął się w XVIII wieku, gdy rządzili w Toskanii Habsburgowie. Powstawały kolejne łaźnie, a książę Leopold nakazał osuszenie bagien wokół miasta i uregulowanie ujęć źródeł wody mineralnej. Na wiek dziewiętnasty przypada szybki rozwój uzdrowiska.

16 czerwca 1905 Montecatini Alto i Bagni di Montecatini zostały rozdzielone. 28 października 1928 roku zmieniono nazwę z Bagni di Montecatini na Montecatini Terme.

Zwiedzanie zabytkowych term to sama przyjemność. Wspaniale prezentują się np. Terme Tettuccio, utrzymane w stylu arte nouveau. Wody w Terme Tettuccio badała w 1918 r. Maria Skłodowska-Curie. Wydarzenie to upamiętnia marmurowa tablica.

Co zjeść w Montecatini?

Kuchnia Montecatini szczyci się doskonałymi daniami z wołowiny i mięsa dzika. Wspaniale smakuje też produkowana w okolicy ricotta, jest jedwabista, a wyrabia się ją z mieszanego mleka owczego i krowiego.

Koniecznie trzeba tam spróbować necci, czyli naleśników z mąki kasztanowej, z nadzieniem z ricotty.

Miejscowy specjał to cialda di Montecatini, czyli ciasteczko składające się z dwóch cienkich wafli przełożonych migdałowym nadzieniem.

Palio w Montecatini

W Montecatini Alto co roku odbywa się palio – konna gonitwa. Nie jest tak spektakularne jak w Sienie, ale bardzo ciekawe. Wznowiono je w tym roku pod koniec maja po pandemijnej przerwie. Pięć drużyn konkuruje o nagrodę główną, sztandar, który przez następny rok pozostanie u zwycięzców.

Beata Zatońska