Tutti pazzi per Sanremo, czyli 72 lata najsławniejszego festiwalu we Włoszech

Już po raz 72. w Sanremo (to po włosku, po polsku San Remo) w teatrze Ariston przez pięć dni będzie muzyczne szaleństwo. Trochę ograniczone przez pandemię, ale jednak o festiwalu zawsze jest głośno. „Tutti pazzi per Sanremo” (czyli wszyscy szaleją na punkcie Sanremo) to hasło, które przewija się przez wiele programów emitowanych na antenach RAI. Impreza startuje 1 lutego i potrwa do 5 lutego.

Np. w „Domenica In”, kultowym talk-show RAI Mara Venier od jakiegoś czasu gości gwiazdy festiwalu. Są wspomnienia i opowieści. Festiwal co prawda budzi zróżnicowane uczucia, jedni lubią i oglądają, inni – wzruszają ramionami, pewne jest jednak, że nie można we Włoszech wobec tego zjawiska przejść obojętnie.

Pamiętajmy też, że ten festiwal był wzorem dla wielu europejskich imprez tego typu, m.in. dla Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (od 1963 r.) czy Eurowizji (od 1956 r.). Przed telewizorami w festiwalowe wieczory zasiadają miliony Włochów; takiej oglądalności może pozazdrościć niejedna tego typu impreza.

Parada hitów

Na scenie teatru Ariston wylansowano wiele hitów, np. w 1958 r. Domenico Modugno wygrał z piosenką „Nel blu dipinto di blu” („Volare”), w 1984 r. Al Bano i Romina Power wyśpiewali zwycięstwo utworem „Ci sarà”, a w 1986 r. Eros Ramazzotti zajął pierwsze miejsce z piosenką „Adesso tu”. W ub.r. w Ariston zaczęła się wielka kariera rockowego zespołu Måneskin. Tam wystartowali też m.in. Il Volo czy Laura Pausini.  

Wielu znakomitych włoskich artystów i artystek z kolei nie odniosło znaczącego sukcesu w Sanremo, albo co więcej, nigdy się tam w konkursie nie pojawiło, np. Fabrizio De André czy Paolo Conte.

Festiwalowe piosenki włoskie stacje radiowe grają przez cały rok. I nawet te, które od razu nie zapadły w serca słuchaczy, po licznych powtórzeniach stają się przebojami.


Jak przyciągnąć turystów

Pierwsze festiwale włoskiej piosenki odbyły się w 1948 i 1949 r. w Viareggio. W 1950 r. festiwalu nie zorganizowano, bo zabrakło pieniędzy. Narodziła się jednak idea takiej imprezy. Festiwal odrodził się w 1951 r. w liguryjskiej miejscowości Sanremo. Chodziło nie tylko o sztukę i rozrywkę, ale także o to, by w sezonie martwym turystycznie przyciągnąć do miasta ludzi.
Pomysłodawcami festiwalu byli szef miejscowego kasyna Angelo Nicola Amato oraz dziennikarz Angelo Nizza. Pierwsza odsłona konkursu włoskiej piosenki odbyła się w Teatro del Casinò, który gościł piosenkarzy do 1976 r.

O tym się mówiło

Były podczas festiwalu liczne skandale i wydarzenia, które przyciągały uwagę. W 1961 r. Mina wystąpiła w czasie drugiego festiwalowego wieczoru. Śpiewała piosenkę pt. „Io amo tu ami”, ale emocje w pewnym momencie odebrały jej głos, Mina rozpłakała się i zeszła ze sceny, nie skończywszy piosenki. Obiecała wtedy, że nigdy już do Sanremo nie wróci.

W 1982 r. Vasco Rossi po swoim występie włożył mikrofon do kieszeni, by przekazać go następnemu wykonawcy. Kabel mikrofonu był jednak zbyt krótki i stojak wywrócił się z wielkim hukiem.

Rok później Vasco Rossi nie dokończył swojej piosenki i opuścił festiwalową scenę, ujawniając przed publicznością, że występy odbywają się z playbacku. Z kolei w 1986 r. Loredana Bertè, która udawała ciążę i śpiewała piosenkę „Re voleva”, eksponując ciążowy brzuch.

Tragedia Luigiego Tenco

Zdarzyła się też podczas festiwalu tragedia. W 1967 Luigi Tenco wystąpił tam z piosenką pt. „Ciao amore ciao”. Ostatecznie zajął 12. miejsce. Tenco nie wytrzymał presji i 27 stycznia w swoim pokoju w hotelu Savoy popełnił samobójstwo; strzelił sobie w głowę. Znalazła go piosenkarka Dalida, która była wtedy z Tenco związana. Przed śmiercią artysta zanotował kilka swoich spostrzeżeń na temat kiepskiego muzycznego gustu włoskiej publiczności. Napisał też, że odbiera sobie życie w proteście przeciwko werdyktowi jury.

Legendy sceny

Festiwal to oczywiście przede wszystkim piosenkarze i ich piosenki. Nie sposób jednak nie wspomnieć o prowadzących. Były to takie legendarne już nazwiska jak Mike Bongiorno, Pippo Baudo, Fabio Fazzi czy Raffaella Carrà. Wśród dyrektorów artystycznych festiwalu byli m.in. Pippo Baudo, Carlo Conti, Fabio Fazzio i Claudio Baglioni.

Od 2020 r. na czele festiwalu stoi Amadeus, który także prowadzi festiwalowe wieczory razem z Rosario Fiorello.

Kandydaci do zwycięstwa

W 2022 r. w festiwalowym konkursie weźmie udział 25 wykonawców, którzy wykonają premierowe utwory. Są wśród nich legendy włoskiej piosenki takie jak Ivana Zanicchi, Massimo Ranieri, Gianni Morandi czy Donatella Rettore. O główną nagrodę będą ubiegać się też znani i lubiani m.in. Fabrizio Moro, Emma, Achille Lauro, Elisa, Noemi i Mahmood. Są też debiutanci, m.in. Dargento D’Amico, Anna Mena czy Ditonellapiaga.

Zwycięzca lub zwyciężczyni festiwalu otrzyma statuetkę Leone di Sanremo (Lew z Sanremo) i będzie reprezentować Włochy podczas Eurowizji 2022, która odbędzie się w dniach 10-14 maja 2021 roku w Turynie w hali Pala Alpitour, która podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2006 roku gościła mecze hokeja na lodzie. Eurowizja w tym roku we Włoszech, bo w ub.r. europejski konkurs wygrał zespół Måneskin.

Beata Zatońska

zdjęcia: Facebook - Festival di Sanremo


Przeczytaj także: